Авторы: Шыңғыс Айтматов
Жанры: повесть, философиялық-проза
Тақырыбы: адам тағдыры, уақыт, жүйе, адалдық пен өкініш
«Қош бол, Гүлсары!» – Шыңғыс Айтматовтың ең терең, ойлы шығармаларының бірі. Повесть қарт Танабай мен оның өмір бойы серік болған тұлпары Гүлсарының соңғы сапары арқылы өрбиді.
Шығарма қазіргі уақыт пен өткен шақтың қабаттасып берілуі арқылы жазылған. Танабай қартайған шағында өлім аузындағы Гүлсарыны жетектеп келе жатып, бүкіл өмір жолын еске алады.
Гүлсары – жай ғана ат емес. Ол:
Танабайдың жастығы,
еркіндігі,
үміті,
арман-мақсатының символы.
Жас кезінде жүйрік, адуын, еркін Гүлсары уақыт өте келе:
қамытқа үйренеді,
күштен айырылады,
ақырында иесімен бірге күйзеліске ұшырайды.
Бұл – адам тағдырының көрінісі.
Танабай – кеңестік жүйеге адал қызмет еткен, шыншыл, еңбекқор адам. Бірақ:
оның еңбегі әділ бағаланбайды,
шындықты айтқаны үшін шетке қағылады,
ішкі еркіндігінен айырылады.
Танабайдың трагедиясы –
👉 жүйеге сенгенімен, жүйе оны сатты.
Шығармада автор мынадай терең ойды жеткізеді:
Уақыт адамды да, тұлпарды да сындырады
Еркіндік – ең қымбат құндылық
Адам өз болмысынан айырылса, тірі болғанымен, рухани өледі
Гүлсарының өлімі – Танабайдың да ішкі өлімінің белгісі.
#00010173
#00009951
#00009274
#00009233
#00009936
#00009902
#00010066
#00009985
#00009530
#00010082