Дулат Исабеков: Ескерткіш

Шығарманың өзегі

«Ескерткіш» —
адамның атаққа, мансапқа, сыртқы даңққа құмарлығы мен
оның ішкі адамгершілік болмысының арасындағы қайшылықты ашатын шығарма.

Шығармада:

• тірі кезінде адамды бағаламау,

• өлген соң ғана мадақтау,

• жасанды құрмет пен шынайы адамдықтың айырмасы
  өткір сыналады.

Ескерткіш —
тас мүсін ғана емес,
қоғамның екіжүзділігінің символы ретінде беріледі.

Негізгі ой

Автордың басты айтары:

Адамды тірі кезінде қадірлемей, өлген соң ескерткіш қою — шынайы құрмет емес.

Шығарма:

• жалған атақтың баянсыз екенін,

• адамды ісі мен мінезі арқылы бағалау керектігін,

• қоғамда ар-ұяттың жиі екінші орынға ығысатынын көрсетеді.