Бұл шығармада қазақ халқының рухани өзегі – қара шаңырақ ұғымы кеңінен ашылады. Роман боз даладағы шағын қаланың тағдыры арқылы ұлттық болмыс, дәстүр, уақыт пен заман өзгерісі мәселелерін көтереді.
Қара шаңырақ — тек үй емес,
ата-баба аманаты,
ұрпақ сабақтастығы,
ұлт жадын сақтаушы қасиетті орын ретінде суреттеледі.
Ұлттың болашағы – өткенін ұмытпаған, қара шаңырағын сақтаған елде.
Автор урбанизация, көшу-қону, рухани дағдарыс жағдайында дәстүрдің әлсіреуін және соған қарсы тұрған ұлттық сана күресін көрсетеді.
Тектің жалғасы
Ата дәстүрдің сақтаушысы
Ұрпақ алдындағы жауапкершілік
Рухани тұрақтылықтың белгісі
Боз қала –
дала мен қала,
өткен мен бүгін,
ұлттық пен жаһандықтың тоғысқан нүктесі.
#00010140
#00009456
#00010058
#00009886
#00009829
#00013557
#00010132
#00013482
#00009985
#00009720