Бұл шығармада қазақ халқының рухани өзегі – қара шаңырақ ұғымы кеңінен ашылады. Роман боз даладағы шағын қаланың тағдыры арқылы ұлттық болмыс, дәстүр, уақыт пен заман өзгерісі мәселелерін көтереді.
Қара шаңырақ — тек үй емес,
ата-баба аманаты,
ұрпақ сабақтастығы,
ұлт жадын сақтаушы қасиетті орын ретінде суреттеледі.
Ұлттың болашағы – өткенін ұмытпаған, қара шаңырағын сақтаған елде.
Автор урбанизация, көшу-қону, рухани дағдарыс жағдайында дәстүрдің әлсіреуін және соған қарсы тұрған ұлттық сана күресін көрсетеді.
Тектің жалғасы
Ата дәстүрдің сақтаушысы
Ұрпақ алдындағы жауапкершілік
Рухани тұрақтылықтың белгісі
Боз қала –
дала мен қала,
өткен мен бүгін,
ұлттық пен жаһандықтың тоғысқан нүктесі.
#00009381
#00009951
#00009829
#00009654
#00009258
#00009696
#00009530
#00009308
#00009431
#00009621